مسترد

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ رَدد] (ع ص) نعت مفعولی از استرداد. بازپس داده شده و واپس داشته شده. (غیاث) (آنندراج). واگرفته. رد کرده شده. پس گرفته شده. رجوع به استرداد شود :
هر که آنجا بگذرد زر میبرد
نیست هدیهء مصلحان را مسترد.
مولوی (مثنوی).
کار آن دارد خود آن باشد ابد
دائما نی منقطع نی مسترد.مولوی (مثنوی).
- مسترد داشتن و مسترد کردن و مسترد -نمودن؛ بازپس گرفتن. استرداد کردن. طلب بازپس دهی کردن.
- || پس دادن. باز دادن. واپس دادن. عودت دادن.