«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ دِ] (ع ص) نعت فاعلی از استرداف. ردیف کردن خواهنده از کسی. (منتهی الارب). || خواهنده از کسی که به دنبال او رود. (اقرب الموارد). رجوع به استرداف شود.