«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ ذِ] (ع ص) نعت فاعلی از استرذال. هیچکاره یابنده کسی را. (منتهی الارب). غیر نیکو یابنده کسی را. (اقرب الموارد). رجوع به استرذال شود.