«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ خِ] (ع ص) نعت فاعلی از استسخار. فسوس کننده. (منتهی الارب). استهزاءکننده. (اقرب الموارد). افسوس کننده. مسخره کننده. سخریه کننده. رجوع به استسخار شود.
