«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ لِ] (ع ص) نعت فاعلی از استسلاف. بها پیشی گیرنده. (منتهی الارب). آنکه پیشکی می گیرد و قرض می خواهد. (ناظم الاطباء). قرض گیرنده و وام گیرنده. (اقرب الموارد). || آنکه زن برادر خود را که مرده باشد می گیرد. (ناظم الاطباء). رجوع به استسلاف شود.