مستسر

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ سِرر] (ع ص) نعت فاعلی از استسرار. پنهان شونده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || شادمان و خوشحال و فرح. (اقرب الموارد). رجوع به استسرار شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر