«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ مِ] (ع ص) نعت فاعلی از استسمان. فربه شمرنده. (منتهی الارب). فربه و سمین پندارنده کسی را. (اقرب الموارد). || فربه خواهنده کسی را. (منتهی الارب). آنکه فربه و سمین را می خواهد. (اقرب الموارد). || روغن و سمن خواهنده. (منتهی الارب). رجوع به استسمان شود.