«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ سِن ن] (ع ص) نعت فاعلی از استسنان. مسن و سالخورده. (اقرب الموارد). || پیمایندهء طریقه و روشی. (اقرب الموارد). || راه پاسپرده شده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استسنان شود.