«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ رِ] (ع ص) نعت فاعلی از استصراخ. فریادخواه. (آنندراج). مستغیث. (اقرب الموارد). آنکه فریاد می کند برای دستگیری. (ناظم الاطباء). || وادارکننده کسی را بر فریاد کردن. (اقرب الموارد). رجوع به استصراخ شود.