«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) نعت مفعولی از استضاعه. آنکه مالک زن و فرزند و جز آن می گردد. (ناظم الاطباء). تلف شده و ضایع شده و نیست و نابود شده. (ناظم الاطباء). رجوع به استضاعه شود.