«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ فا] (ع ص) نعت مفعولی از استصفاء. صاف کرده شده. (ناظم الاطباء). خالص کرده شده. || پاک شده از وجود و تصرف دشمن. بی منازع. مسخر. رجوع به استصفاء شود : تا نواحی لمغان که معمورترین ممالک او بود مستخلص کرد و مستصفی شد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص40). ملک موروث از کدورت و مزاحمت اضداد مستصفی شد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص162). خوارزم مأمون را مستخلص و مستصفی شد. (ترجمهء تاریخ یمینی ص162).