«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ رِ] (ع ص) نعت فاعلی از استضراب. سپید و سطبر شده (عسل). (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || شتر مادهء آزمند گشن. (منتهی الارب). || فریب دهنده. (ناظم الاطباء). رجوع به استضراب شود.