مستعسل

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ سِ] (ع ص) نعت فاعلی از استعسال. انگبین جوینده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || زنبور عسل که عسل درست کند. (اقرب الموارد). رجوع به استعسال شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر