«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استغشاء. کسی که جامهء خود را بطوری پوشد که چیزی نشنود و نبیند. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استغشاء شود.
