«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) نعت مفعولی از استماله. بسوی خود میل داده شده. (از منتهی الارب). مایل و خم شده. (از اقرب الموارد). || تسلی و دل آسا نموده شده. (از منتهی الارب). کسی که دل او را بدست آورده باشند. (از اقرب الموارد). رجوع به استماله شود.