«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) نعت فاعلی از استلامه. شخصی که ملامت کنند او را. (از منتهی الارب). شایستهء ملامت. (از اقرب الموارد). رجوع به استلامه شود.
