«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ مِدد] (ع ص) نعت فاعلی از استمداد. یاری خواهنده. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || مرکب برگیرنده از دوات. (از اقرب الموارد). رجوع به استمداد شود.