«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ مَرر] (ع ص) نعت مفعولی از استمرار. || بعیدالمستمر؛ مرد استوار در پیکار که بستوه نیاید. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || تلخ یافته شده. و رجوع به استمرار شود.