مستمره

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ مِرْ رَ] (ع ص) تأنیث مستمر. روان و استوار و دائمی. (غیاث) (آنندراج). پیوسته. همیشه. مستمره. و رجوع به مستمر و استمرار شود : اگر احدی از قانون حق و حساب و امور مستمره و معمول مملکت و ضابطهء حقانیت تخلف و تجاوز نماید... (تذکره الملوک چ دبیرسیاقی ص6).