«لغت نامه دهخدا»
[مَ قَ طُرْ رَءْسْ] (ع اِ مرکب) جای زادن. (منتهی الارب). مولد، یعنی جایی که هنگام تولد سر بر زمین می آید، مثلاً گویند: البصره مسقط رأسی. (از اقرب الموارد). مثبر. مدب صبا. زادبوم.