مسمغان

«لغت نامه دهخدا»

[مَ مُ] (اِ مرکب) (از: مَس (مه)، بزرگ + مغا جِ مُغ). بزرگ مغان. (تاریخ سیستان ص 319). عنوان بزرگترین پیشوای دینی در آئین زرتشتی. (خرده اوستا ص 165). رئیس المجوس. (التفهیم ص 258). مصمغان. (سبک شناسی ج3 ص75).