مشاجره

«لغت نامه دهخدا»

(1) [مُ جَ رَ] (از ع، اِمص) منازعه و مناقشه. (ناظم الاطباء). مخاصمه. نزاع. اختلاف. ستیزه. مشاجرت : و آن ایراد قصهء بود که چه رفته است و چه بوده است و خاص بود به مشاجره و منافره. (اساس الاقتباس ص 580).
(1) - رسم الخطی است از «مشاجره» عربی و به معنی دوم آن، که اغلب در فارسی به کسر جیم تلفظ میشود. و رجوع به «مشاجره» شود.