مشبک قلعه

«لغت نامه دهخدا»

[مُ شَبْ بَ قَ عَ / عِ] (اِ مرکب) کنایه از مجمره و عودسوز. (برهان). عودسوز و مجمر. (ناظم الاطباء). || کنایه از آسمان. (برهان) (از ناظم الاطباء). آسمان پرستاره :
رومیان بین کز مشبک قلعهء بام آسمان
نیزه بالا از برون خونین سنان افشانده اند.
خاقانی.