«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ رِ] (ع ص) فرس مشترف؛ اسب بلندخلقت. (منتهی الارب) (آنندراج). افراخته و بر پای خاسته. فرس مشترف؛ اسب بلندخلقت و دراز. (ناظم الاطباء).
