مشک اندودن

«لغت نامه دهخدا»

[مُ / مِ اَ دَ] (مص مرکب)به مشک پوشاندن چیزی را تا معطر و خوشبوی شود. مشک مالیدن :
شب خلوت که وقت عشرت بود
عرق و عود کرد و مشک اندود.سعدی.