«لغت نامه دهخدا»
[مُ / مِ بَ زَ اَ دَ] (مص مرکب) کنایه از تازه کردن زخم و ایذاء رسانیدن. چرا که زخم از مشک تباه میشود. (غیاث) (آنندراج). رجوع به مادهء قبل شود.