مشکچه

«لغت نامه دهخدا»

[مُ / مِ چَ / چِ] (اِ)(1) گلی است که نسترن نیز گویند. (فرهنگ رشیدی). از دستهء گل سرخهای اصلی که دارای ساقه های طویل و خاردار است. (از گیاه شناسی گل گلاب چ 3 ص258).
(1) - R. Canina.