مشکین زلف

«لغت نامه دهخدا»

[مُ / مِ زُ] (ص مرکب) که زلفش چون مشک باشد به رنگ و به بوی :
نگار لاله رخانی و ماه مشکین زلف
بلای لعبت چینی و حور سیم بری.سوزنی.
و رجوع به مشک و مشکین و ترکیبهای آندو شود.