مشل

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ع مص) کم دوشیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || شمشیر برکشیدن. (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). و رجوع به امتشال شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر