«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (اِخ) قریه ای است در هیجده فرسخی کرمان و در آنجا معدن فیروزه است. نام محلی کنار جادهء کرمان و سیرجان میان کاروانسرای خانه کوه و ده کریچ. (یادداشت مؤلف). قصبهء مرکزی بخش مشیز شهرستان سیرجان که 1300 تن سکنه دارد و آثار قلعهء ویرانی معروف به گواشیر در آنجا است : امیر شمس الدین جرمایی متوجه امیر مبارزالدین شد با اتباع و امیر نفطای اوغانی به قلعه ای که در حوالی مشیز داشت، رفت. (تاریخ گزیده ص642). از راه راست بگشت و به راه مشیز روی به کرمان نهاد. (تاریخ گزیده ص652). رجوع به مادهء بعد شود.