«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع ص) ممشوط، یقال: شعر مشیط؛ ای ممشوط. و لمه مشیط؛ ای ممشوطه. (اقرب الموارد) (محیط المحیط). و رجوع به مشیطه و ممشوط شود.
