مصلیه

«لغت نامه دهخدا»

[مَ لی یَ] (ع ص) مؤنث مَصْلیّ. گویند شاه مصلیه؛ گوسپند بریان شده. (ناظم الاطباء). || (اِ) دوغبا. آش کشک. (یادداشت مؤلف). ترف وا. (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر