مصیبت زده

«لغت نامه دهخدا»

[مُ بَ زَ دَ / دِ] (ن مف مرکب)ماتم زده. (ناظم الاطباء). ماتمی. سوکوار. عزادار. مصیبت دیده. (یادداشت مؤلف): تضجیع؛ مصیبت زده ساختن. (منتهی الارب). || بدبخت. (ناظم الاطباء).