جان به کف برنهادن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ کَ بَ نِ / نَ دَ] (مص مرکب) آمادهء جانبازی شدن. تا پای مرگ ایستادگی کردن :
شما دل برفتن مدارید تنگ
گر از چینیان لشکر آید بجنگ
همه جان یکایک بکف برنهید
اگر لشکر آید خورید و دهید
وگر بر چنین رویتان نیست رای
ازیدر نجنبید یکتن ز جای.فردوسی.