جان به لب رسانیدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ لَ رَ / رِ دَ](مص مرکب) آزار کردن. اذیت رساندن. چندانکه مشرف بمرگ شود :
هزار بیدل مشتاق را بحسرت آن
که لب بلب برسد جان بلب رسانیدی.
سعدی.