جان به میان بستن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ بَ تَ] (مص مرکب) آمادهء جان بازی بودن :
جان ببستم بمیان شمع صفت از سر شوق
تا نسوزی ز غم شوق نیابی تو خلاص.
حافظ.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر