جان به لب برنهادن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ لَ بَ نِ / نَ دَ] (مص مرکب) حاضر و آماده بودن برای فداکاری. تا پای جان در انجام دادن کار کسی مهیا بودن :
گرت جان بخواهد، بلب برنهی
ورت تیغ بر سر نهد، سرنهی.سعدی.