جان فروختن

«لغت نامه دهخدا»

[فُ تَ] (مص مرکب) در تداول شعر جان را بفروش رساندن در برابر معشوق یا حقیقتی دیگر :
هر دم فروشم جان ترا بوسه ستانم در بها
دیوانه ام باشد مرا با خود بسی بازارها.
مولوی(1) (از ارمغان آصفی).
(1) - این شعر به جامی هم نسبت داده شده است.