جان گرانی

«لغت نامه دهخدا»

[گِ] (حامص مرکب) عمل جان گران. سخت جانی :
جوانی و از عشق پرهیز کردن
چه باشد ندانی بجز جان گرانی.فرخی.
ترسم که این را از جان گرانی
نی قدر آری نی قدر دانی.
خاقانی (از آنندراج).