جباوی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِخ) سعدالدین بن مزید شیبانی. صوفی مشهور از مردم جبا (دهی نزدیک بدمشق) است. وی در آغاز راه زن بود سپس توبه کرد و زاهد شد و در گوشه ای از دمشق با پدر خود بعبادت پرداخت و شهرت یافت. او در سال 621 ه .ق . / 1224 م. درگذشت و در قریهء جبا مدفون شد. (الاعلام زرکلی ج 1 ص176، 363). و رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود.