جده

«لغت نامه دهخدا»

[جَ دْ دَ] (ع اِ) مادر پدر. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء). مادربزرگ. جده پدری. || مادر مادر. (اقرب الموارد) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). مادر کلان. (زمخشری). مادر مهین. جدهء مادری. آئی جان. بی بی. (یادداشت مؤلف) :
گر کند کوسه سوی گور بسیج
جده جز نوخطش نخواند هیچ.سنائی.
طفل را گر جده وقت آبله خرما دهد
چون بسرسام است خرما برنتابد بیش از این.
خاقانی.
جدهء تو به خون دیده ترا
جوید و من بجده مانندم.سوزنی.