«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع اِ) پاره ای از شاخ درخت که بر تنه مانده باشد بعد از بریدن. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). پاره ای از شاخ که بعد از بریدن شاخ بر درخت مانده باشد. (آنندراج). پاره ای از شاخ درخت خرما و همچنین پاره ای از نبعه که پس از بریدن باقی ماند. (از اقرب الموارد). القطعه من اصل السعفه و کذلک اذا قطعت النبعه فبقیت منها قطعه. (اقرب الموارد). جُذمور. (اقرب الموارد). || اصل هر چیزی. (آنندراج) (از اقرب الموارد). || اول و تازهء هر چیز. (آنندراج) (اقرب الموارد).