جذمان

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (اِخ) موضعی است که کوشک و قلعه ای از کوشکهای [ آطام ] مدینه در آنجا قرار دارد. و بدین جهت به این اسم نامیده شد که قوم تبع هنگامی که بجنگ یثرب آمدند نخلها را بریدند. (از معجم البلدان) :
کان رؤس الخزر جیین اذ بدت
کتائبنا تبری مع الصبح حنظل
فلا تقربوا جذمان انّ حمامَه
و جنتّه تأذی بکم فتحمّلوا.
قیس بن الخطیم (از معجم البلدان).