جرعه چیدن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ عَ / عِ دَ] (مص مرکب)ظرف و صبوحی چیدن :
آستانت را برخ شاهان عالم خاکروب
بزم گاهت را بلب حوران جنت جرعه چین.
سلمان ساوجی (از بهار عجم) (از ارمغان آصفی).