جرعه دادن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ عَ / عِ دَ] (مص مرکب)یک آشام یا یک شربت آب یا شراب و جز آن دادن :
بنامم زند زندگی قرعه ای
بدست کرم گر دهی جرعه ای.
ظهوری شیرازی (از ارمغان آصفی).