«لغت نامه دهخدا»
[جَ رَ] (اِخ) عبدالعزیزبن وزیربن ضابئی. از بنی جری بن عوف [ از طائفه ]جذام است. وی از سرکردگان شجاع مصر و در عصر عبدالمطلب بن عبدالله خزاعی، والی شرطهء آنجا بود و با دو تن از امیران مصر بنام مطلب و سری بن حکم جنگها کرد و با پنجاه هزار سپاهی به اسکندریه روی آورد و با مسالمت و صلح آنجا را گشود. و کارش بالاگرفت و سپس برای جنگ با سری از آن شهر بیرون رفت و شکست یافت و مدت هفت ماه (204 - 205 ه . ق.) در محاصره قرارگرفت و مورد اصابت یکی از سنگهای منجنیق واقع شد و درگذشت. (از اعلام زرکلی ذیل عبد العزیز...).