جنگ آزما

«لغت نامه دهخدا»

[جَ زْ / زِ] (نف مرکب)جنگجو. جنگاور. مخفف جنگ آزماینده :
شنیدم ز جنگ آزمایان پیش
که از زور تن زهرهء مرد بیش.نظامی.