چابک ادا

«لغت نامه دهخدا»

[بُ اَ] (ص مرکب)حاضرسخن. || سازنده و نوازنده (ناظم الاطباء) :
اگر لفظ و معنی نظیر هم اند
به چابک ادائی اسیر هم اند.
ظهوری (از آنندراج).