«لغت نامه دهخدا»
[چَ وَ / وِ] (اِ مرکب) به معنی چکاوگاه است و آن جایی باشد در گوشهء کمان که گره سه سر یا چله در آنجا واقع می شود. (برهان). به همان معنی چکاوگاه است. (از رشیدی) (ناظم الاطباء). و رجوع به چکاوگاه و چکاه شود.