چوگان خوردن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چُو خوَرْ / خُرْ دَ] (مص مرکب) ضرب و زخم دیدن از چوگان. چوب خوردن :
هرآینه که نشان گیرد از جراحت گوی
چوبی محابا هر سو همی خورد چوگان.
فرخی.
وگر گوید ربایم زآن زنخ گوی
بگو چوگان خوری زآن زلف بر روی.
نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر